การดูแลรักษานั้นยากกว่าการหามา

การอยู่กับคนเป็นจำนวนมากมายนั้น ทุกคนทราบว่าร้อยบิดาพันแม่ ไม่รู้เรื่องว่าสำหรับเพื่อการทำบ้าง 

บอกอย่างงี้เพราะอะไร หรือคิดอย่างงี้เพราะอะไร แถมเกิดเหตุสงสัยล้นหลามเป็นบ่อเกิดที่เรื่องเลวร้ายสิ่งอวมงคล ได้อย่างยอดเยี่ยมมากมาย สามารถทำลายทุกๆอย่าง แถมเปลี่ยนแปลงจากดีแปลงเป็นร้ายไปหมด อาจจะมีการเกิดในตอนที่พวกเราไม่รู้ตัวด้วย และก็พวกเราบางครั้งก็อาจจะยังมิได้ทำอะไรเลยก็ได้ พวกเราเพียงแค่อยู่ธรรมดา ก็อาจก่อให้กำเนิดความเข้าใจผิดขั้นร้ายแรงได้ เพียงแค่ทำอะไรเล็กน้อยก็นำมาซึ่งการก่อให้เกิดการขัดกันจริงอยู่ที่ว่า ตัวเราเองนั้นไม่อาจจะทำให้ทุกคนถูกอกถูกใจได้ทั้งสิ้น แต่ละคนมีเหตุมีผลของตนเอง และก็ทุกคนมีความคิดของตนเองร่วมกันทั้งหมด ไม่มีผู้ใดสามารถจะมีความคิดเช่นเดียวกันได้ทั้งปวงหรือถ้าเกิดจะมีก็น้อย แต่ว่าเชื่อไหมว่าเพียงแต่ไม่รู้เรื่องซึ่งกันและกัน ทำให้ทุกข์ได้มากมายมากมาย ก่อให้เกิดเป็นความคับอกคับใจขึ้นมาท้ายที่สุด

เพียงแต่ความประพฤติปฏิบัติน้อยที่บางทีอาจผิดจิตใจ 

พฤติกรรมบางสิ่งอาจก่อให้ผู้ที่เคยรักแล้วก็ผูกพันกันมายาวนานนั้นจำต้องเฉยเมยกันไปแบบไม่มีทางกลับมาดังเดิมได้อีก แล้วเพราะเหตุใดพวกเราถึงชอบทำให้ความไม่รู้เรื่องกันมาทำลายความสัมพันที่ดีระหว่างผู้ที่พวกเรารักด้วย แม้กระนั้นก็ล่ะ ทุกคนคงจะเคยรับรู้คำว่า อยู่ตามลำพังระวังความนึกคิด อยู่กับมิตรระวังคำกล่าว ถ้าเกิดไม่เชื่อใจไม่ทำความเข้าใจในกันและกัน ความแตกคอจิตใจหรือความไม่ลงรอยกันจะเกิดขึ้นได้ตลอดระยะเวลาที่พวกเราคบค้าสมาคมกัน ซึ่งก็คือทุกความข้องเกี่ยว คนบางกรุ๊ปที่เขาสามารถอยู่กันด้วยความรู้ความเข้าใจ เขามีความรักให้กันเอื้อเฟื้อผลตอบแทนต่อกัน เขาแฮปปี้ที่ได้อยู่ร่วมกัน เกือบจะไม่มีอคติ มีเพียงแต่อย่างเดียว นำมาซึ่งการก่อให้เกิดเป็นสิ่งที่ดีเลิศต่อกัน บางบุคคลรังควานผู้ที่ตนเองรักได้อย่างที่ไม่แคร์ด้วยว่าเขาจะรู้สึกเช่นไร หรือจะเป็นเยี่ยงไร รู้สึกว่าเขาเป็นของตายและไม่มีวันไปจากพวกเรา เลยคิดเพียงแค่ว่าทำอย่างไรก็ได้แล้วแต่เรา


ดังนั้น เนื้อหานี้ ก็แค่ต้องการพูดว่า ตัวเราเองนั้นคิดผิดมากมาย เนื่องจากว่าเมื่อสิ่งที่ดีอยู่กับคุณแล้วคุณไม่รักษาเอาไว้ไม่เห็นคุณค่าในวันที่มีอยู่ เมื่อถึงเวลาที่มีแล้ว คุณควรต้องเศร้าใจไปชั่วชีวิตของคุณ คุณจะไม่มีทางลืมเขาได้เลย เพราะว่าความเศร้าใจที่คุณไม่ดูแลเขาให้ดี ไม่เชื่อใจ ไม่รู้เรื่อง มัวแต่ความนึกคิดของตนเองยิ่งใหญ่ ก็แถมไม่มีความเอาใจใส่สิ่งที่คิดว่านิดหน่อยละเลย เชื่อเถอะว่าสิ่งเล็กน้อยนี่แหละที่เป็นจุดเล็กที่ทับถมกัน เมื่อวันหนึ่งมันก็จะล้นออกมา ยากที่จะต้านได้

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *